POLECAMY „Przytul jedno marzenie”. Aleksandra Poloczek ponownie organizuje świąteczną pomoc dla dzieci
Jak co roku, na profilu radnej Sejmiku Województwa Śląskiego Aleksandry Poloczek można poczuć świąteczną atmosferę – pojawiają się tam odręcznie napisane listy dzieci do Świętego Mikołaja. Każdy z nich kryje w sobie małą historię, dziecięcą nadzieję i konkretną prośbę. Wokół tych listów Rudzianka zbudowała niezwykłą społeczność ludzi gotowych działać bezinteresownie pod wymownym hasłem: „Przytul jedno marzenie”.
„Przytul jedno marzenie”
Idea jest prosta, ale trafia w samo sedno: darczyńcy rezerwują listy w komentarzach lub wiadomościach, a potem sami kompletują i pakują prezenty dokładnie pod kątem życzeń ich małych autorów. To nie anonimowe zbiórki ani przypadkowe upominki, lecz pomoc skrojona na miarę konkretnego małego człowieka.
O tym, skąd wzięła się ta inicjatywa i dlaczego z każdym rokiem zatacza coraz szersze kręgi, mówi sama pomysłodawczyni:
„Wierzę, że ludzie są dobrzy. Naprawdę dobrzy. Czasami tylko tak bardzo pochłania ich codzienność, obowiązki i własne sprawy, że nie zawsze wiedzą, jak tę dobroć przekuć w konkretny gest. Właśnie dlatego od wielu lat, wspólnie z przyjaciółmi i znajomymi, organizujemy akcję spełniania świątecznych marzeń dzieci. Akcję, która z roku na rok zatacza coraz szersze kręgi i pokazuje, że dobro ma niezwykłą zdolność rozprzestrzeniania się” – mówi Aleksanddra Poloczek.

Dotrzeć tam, gdzie święta nie przynoszą ciepła
Akcja narodziła się z potrzeby wsparcia dzieci, dla których grudzień bywa szczególnie trudnym czasem.
„Chcieliśmy dotrzeć do dzieci, dla których Boże Narodzenie nie zawsze wygląda tak, jak powinno wyglądać w dzieciństwie” – mówi Aleksandra Poloczek.
Chodzi o dzieci, które z różnych powodów nie spędzają świąt z rodzicami, przebywają poza domem rodzinnym albo dorastają w rodzinach zmagających się z problemami materialnymi, uzależnieniami i innymi trudnościami.
Aby pomoc miała prawdziwy sens, zrezygnowano z hurtowych paczek. Kluczem stało się wsłuchanie w głos samego dziecka:
„Nie chcieliśmy dawać przypadkowych prezentów. Chcieliśmy spełniać prawdziwe marzenia. Dlatego każdego roku docieramy do dzieci i prosimy je, by napisały list do Świętego Mikołaja. Te listy publikuję później w swoich mediach społecznościowych. I właśnie wtedy dzieje się coś niezwykłego. Ludzie, którzy mnie obserwują, mogą symbolicznie „przytulić jedno marzenie”. Wybrać list, zabrać go ze sobą i przygotować paczkę dokładnie taką, o jaką poprosiło dziecko. Mogą przytulić jedno marzenie, a tym samym – choć nigdy nie poznają jego autora – przytulić jedno małe serce. Oczywiście, jeśli ktoś ma taką potrzebę, może spełnić marzenia więcej niż jednego dziecka.”
Lekcja pokory: kiedy marzeniem są zwykłe zimowe buty
Lektura dziecięcych listów bywa dla dorosłych mocnym zderzeniem z rzeczywistością. Obok próśb o klocki, lalki czy książki pojawiają się życzenia, które dobitnie pokazują skalę potrzeb w ubogich domach:
„To niezwykłe doświadczenie, bo te listy pokazują nam świat z zupełnie innej perspektywy. Czasami dzieci proszą o zabawki, książki czy wymarzone prezenty. Ale bywają też listy, które szczególnie ściskają za serce. Dziecko prosi o zimowe buty, czapkę, szalik. O rzeczy, które dla wielu z nas są oczywistością, a dla niego mogą być prawdziwym marzeniem. To nie są wielkie, wygórowane oczekiwania. To są bardzo konkretne potrzeby i dziecięce pragnienia. I właśnie dlatego tak ważne jest, żebyśmy nie zgadywali, czego komuś potrzeba. Wystarczy pozwolić dziecku samemu nam o tym opowiedzieć.”
Więcej niż paczka pod choinką
Finał akcji – moment, gdy podarunki docierają do adresatów – to czas czystych, niczym niezmąconych emocji. Radna Aleksandra Poloczek zwraca uwagę, że w całym przedsięwzięciu warstwa materialna jest tylko nośnikiem znacznie głębszego przesłania:
„Widzieliśmy już łzy wzruszenia, niedowierzanie i tę szczególną radość, której nie da się udawać. Dzieci, które nie wierzyły, że Mikołaj naprawdę przyniesie właśnie to, o co prosiły. Że ktoś przeczytał ich list, poświęcił czas, przygotował paczkę i pomyślał właśnie o nich. Za każdym razem, kiedy obserwuję te emocje, utwierdzam się w przekonaniu, że to, co robimy, ma znacznie większy wymiar niż samo przygotowanie świątecznych prezentów. Bo my nie tylko spełniamy dziecięce marzenia. My dajemy im doświadczenie bycia ważnym, zauważonym i zapamiętanym.”
Wspomnienie tego, że ktoś zupełnie obcy pomyślał o danym dziecku w trudnym momencie, potrafi procentować przez całe dekady:
„Wierzę, że takie chwile zostają w człowieku na długo. Być może kiedyś, kiedy te dzieci będą już dorosłe same założą rodziny i być może właśnie wtedy, przygotowując święta dla swoich dzieci, przypomną sobie, że kiedyś ktoś obcy sprawił, że ich Boże Narodzenie było wyjątkowe. Że ktoś, kogo nigdy nie spotkały, podarował im radość i pokazał, że świat potrafi być dobry. Może dzięki temu same będą chciały stworzyć swoim dzieciom takie święta. Pełne ciepła, bliskości, życzliwości i pamięci o drugim człowieku. Jeśli tak się stanie, to znaczy, że nasze małe gesty mają moc, której nie sposób przecenić.”
Niezastąpiona lekcja empatii dla całych rodzin
Inicjatywa rudzkiej działaczki ma jeszcze jeden, niezwykle budujący wymiar wychowawczy. W akcję z roku na rok coraz chętniej włączają się całe rodziny, które wspólnie wybierają listy i kompletują podarunki:
„Jest jeszcze jeden niezwykle ważny wymiar tej akcji. Coraz częściej w przygotowywanie paczek angażują się całe rodziny. Rodzice razem z dziećmi wybierają listy, kompletują prezenty, pakują paczki. Dzieci, które na co dzień mają wiele, dowiadują się, że gdzieś obok żyją ich rówieśnicy, dla których zwykłe zimowe buty mogą być największym marzeniem. To piękna lekcja wrażliwości, empatii i odpowiedzialności. Lekcja, której nie zastąpi żadna rozmowa. Bo czym innym jest opowiadać dziecku o pomaganiu, a czym innym wspólnie z nim przygotować paczkę dla kogoś, kto naprawdę na nią czeka.”

Dobro, które nie potrzebuje jednego dyrygenta
To, co zaczynało się kameralnie w skali lokalnej, rozrosło się do imponujących rozmiarów, obejmując kolejne śląskie miasta. Co ciekawe, machina dobra w wielu miejscach zaczęła kręcić się już całkowicie oddolnie:
„Zaczynaliśmy od jednej świetlicy w jednym mieście. Dzisiaj przygotowujemy już kilkaset paczek, a inicjatywa dociera do coraz większej liczby miejsc. Działamy między innymi w Bytomiu, Rudzie Śląskiej, Piekarach Śląskich, Katowicach i Świętochłowicach. W niektórych miejscach, w których kiedyś wspólnie organizowaliśmy akcję, inicjatywę przejęły już lokalne instytucje i społeczności. Dziś działają samodzielnie, tworząc własne, piękne historie pomagania. To chyba jeden z najwspanialszych dowodów na to, że dobro nie potrzebuje jednego organizatora. Kiedy ludzie zobaczą, jak wiele mogą zrobić, sami zaczynają działać.”
Postawa mieszkańców regionu udowadnia, że w obliczu czyjejś potrzeby podziały znikają, a ludzie natychmiast otwierają serca:
„I właśnie to cieszy mnie najbardziej. Że z roku na rok przybywa osób, które chcą przytulać dziecięce marzenia. Że dobro się rozlewa, przekracza granice miast i środowisk, łączy ludzi, którzy być może nigdy wcześniej by się nie spotkali. Zawsze powtarzam sobie, że dobroć ludzi jest nieograniczona. Trzeba tylko dać jej przestrzeń, wskazać kierunek i czasami po prostu zaprosić do działania.”
Most między nieznajomymi
Podsumowując dotychczasowe edycje, radna kieruje słowa wdzięczności do każdego, kto choć raz dołożył swoją cegiełkę do tej świątecznej układanki:
„Dlatego z całego serca chcę podziękować każdej osobie, która przez te lata wzięła do ręki jeden z dziecięcych listów. Każdej rodzinie, która wspólnie przygotowała paczkę. Każdemu, kto poświęcił swój czas, zaangażował bliskich, kupił wymarzoną rzecz i sprawił, że gdzieś pojawił się dziecięcy uśmiech. Dziękuję Wam za otwarte serca, za zaufanie i za to, że zawsze możemy na Was liczyć. Dzięki Wam możemy docierać do coraz większej liczby dzieci. Do tych, które czekają na Świętego Mikołaja, ale tak naprawdę czekają przede wszystkim na czyjś dobry gest.”
Najbardziej magiczny w całej akcji pozostaje fakt, że darczyńca i obdarowane dziecko najczęściej nigdy się nie spotkają. A mimo to nawiązuje się między nimi nierozerwalna nić:
„A kiedy przychodzi dzień dostarczania paczek, dzieje się coś, czego nie da się opisać liczbami. Mikołaj zabiera przygotowane przez Was prezenty i dostarcza je dzieciom. Wy nie znacie tych dzieci. Nie wręczacie im paczek osobiście. Ale gdzieś po drodze, pomiędzy napisanym listem a otwartym prezentem, wydarza się coś naprawdę pięknego. Nieznajomy człowiek staje się częścią czyjegoś świątecznego wspomnienia. I może właśnie o to chodzi w świętach. Żeby dostrzec kogoś poza własnym domem, poza własnym stołem, poza kręgiem najbliższych. Żeby pamiętać, że obok nas są mali ludzie, którzy również chcą poczuć magię Bożego Narodzenia.”
Przesłanie płynące z tej akcji jest jasne: nie trzeba wielkich fundacji ani skomplikowanych mechanizmów, by odmienić czyjeś życie. Wystarczy odrobina uwagi i gotowość do podzielenia się sercem:
„Dziękuję, że jesteście. Dziękuję, że przytulacie te marzenia. I że dzięki Wam tak wiele dzieci może uwierzyć, że Święta naprawdę potrafią być magiczne. Bo czasami wystarczy przytulić jedno marzenie, żeby sprawić, że dziecko poczuje się naprawdę ważne. A być może to właśnie takie chwile zostają z nami na całe życie.”
Osoby, które chcą włączyć się w akcję, mogą wybrać list dziecka opublikowany w mediach społecznościowych Aleksandry Poloczek. Szczegóły znajdują się w poście radnej.










Dodaj komentarz